Châteaulin’deki Run ar Puñs Alternatif Merkezinde Kültür ve Tarım Buluşuyor

Fransa’nın Châteaulin kasabasındaki Run ar Puñs alternatif merkezinde, kültür ve tarım dünyalarını bir araya getiren “konser-soruşturma” niteliğinde bir etkinlik düzenleniyor. Deneyimli müzisyenler Antoine Pasqualini, Arnaud Kermarrec-Tortorici ve François Joncour’un oluşturduğu “Fourches” üçlüsü, Nicolas Legendre’ın prestijli Albert-Londres ödüllü “Silence dans les champs” adlı kitabından esinlenen bir gösteri sahneliyor. 1970’lerin “memlekette yaşamak ve çalışmak” sloganını yaşatan bu kültürel buluşma, bölgedeki sanatsal yaşam ile çiftçilik faaliyetlerini ortak bir zeminde buluşturuyor.

Konser salonu, bar, sanatçı rezidansı, tarım işletmesi ve yakında açılacak ekolojik restoranıyla Châteaulin’deki Run ar Puñs mezrası, elli yıldır kültür dünyası ile köylülüğün kesişim noktasında birlikte yaşama ve üretme kültürünü sürdürüyor.

Châteaulin’de bir etkinlik gününde, bu alternatif mekan Nicolas Legendre’ın “Silence dans les champs” adlı kitabına dayanan bir “konser-soruşturma”ya ev sahipliği yapıyor.

Châteaulin’de bu pazar bir düğün günü yaşanıyor. Anlamları birbirine yakın ancak genellikle yollar kesişmeyen iki evren olan kültür ile tarım arasında pagan bir düğün kutlanmaya hazırlanıyor. Bu birliktelik; Antoine Pasqualini, Arnaud Kermarrec-Tortorici ve François Joncour adlı deneyimli üç Finistèresli müzisyenin yeteneği sayesinde mümkün oluyor.

Üçü de farklı projelerle yöre sahnesinde uzun süredir yer alıyor. Pazar öğleden sonra sonrasında Run ar Puñs konser salonunda sundukları son projeleri “Fourches” adını taşıyor. Üçlü, savaş sonrası dönemden bu yana pratikleri altüst olan Breton köylülerinin genellikle ihmal edilen sesini ön plana çıkaran bir gösteri sunuyor. Bu, Nicolas Legendre’ın prestijli Albert-Londres ödülünü kazanan çok satan “Silence dans les champs” kitabına dayanan yeni türde bir “konser-soruşturma” olarak dikkat çekiyor.

Mekanı yöneten Rapass’ın (Run ar Puñs Derneği) çalışanlarından biri olan Arnaud Le Roux, “Şenlikli bir öğleden sonra ile önü açılan bu konser, Run ar Puñs’u kendi bölgesine entegre etme irademizle tamamen tutarlıdır: Brest ile Quimper arasında, şehir ile kırsal arasında, sanat ile köylülüğün, iyi yemenin ve iyi ağırlamanın kesişim noktasında, müzisyenler ile kamuoyu arasında” diyor. Meslektaşı Marie-Jeanne Flohic ise şu eklemede bulunuyor: “Bu, bizi harekete geçiren ‘memlekette yaşamak ve çalışmak’ sloganının somut olarak uygulanmasıdır.”

1970’li yılların simgesel sloganı, Jakez L’Haridon tarafından erken gençliğinden bu yana benimsenmiş durumda. 1977 yılında, 20 yaşına basmamışken, Run ar Puñs mezrasındaki tarım işletmecisi olan anne ve babası tarafından yetiştirme binalarından birinin yönetimi kendisine devrediliyor. Günümüzde gülümseyerek, “Emekli oluyorlardı. Altı kardeşim ve ben çiftliğin birer bölümünü miras aldık. Ailenin gerçekçi olmayan küçük çocuğuydum” diye hatırlyor.